Textielindustrie: Wat zijn de technieken en beroepen van de sector?

De textielindustrie betreft alle activiteiten gerelateerd aan stoffen, van conceptie tot commercialisatie via vervaardiging. Deze sector omvat een grote verscheidenheid aan beroepen die de hele keten van vervaardiging en transformatie van vezelachtige grondstoffen bestrijken. Laten we een panel van stofsoorten, hun toepassingen en de technieken en beroepen die hen vormgeven ontdekken.

Inhoudsopgave: 

• De soorten stoffen
• De creatietechnieken van textiel
• De beroepen in de textielindustrie

De textielmaterialen kunnen worden ingedeeld volgens drie categorieën.

We onderscheiden allereerst de natuurlijke materialen van plantaardige of dierlijke oorsprong. Binnen deze klasse vinden we wol verkregen door vacht en die zich opsplitst in verschillende materialen van hoge kwaliteit zoals merino. Zijde is afkomstig van het product van zijdewormen. Katoen van plantaardige oorsprong is een vezel die zachtheid en comfort combineert. We kunnen ook vlas noemen geëxtraheerd uit de vezels van de plant met dezelfde naam.

In de tweede categorie worden de kunstmatige materialen ontworpen met vezels afkomstig van cellulose geëxtraheerd uit planten. We kunnen er onder andere viscose, van houtcellulose, modal, cupro of celluloseacetaat onderscheiden.

In de laatste klasse vinden we de synthetische materialen die worden geproduceerd door synthese van chemische verbindingen die voornamelijk afkomstig zijn van koolwaterstoffen of zetmeel. Onder de wijdverspreide materialen vinden we polyester, polyamide, elastaan of acryl.

De creatie en oogst van deze grondstoffen vertegenwoordigen de eerste stap voordat ze getransformeerd worden door de verschillende weeftechnieken.

Aan het begin van het vervaardigingsproces worden de eerder genoemde grondstoffen omgezet in garens. De verschillende methoden zijn spinnen, omwikkeling, twijnen of nog texturering. De eendimensionale garens worden vervolgens geweven of gebreid om tweedimensionale of driedimensionale textieloppervlakken te verkrijgen.

De verkregen textieloppervlakken worden vervolgens veredeld, meestal om een kleur of specifieke eigenschappen te geven (zoals coating bijvoorbeeld).

Een alternatieve techniek behandelt de vezels door ze te kaarden en hun vlies thermisch te binden of door een adhesieve bindmiddel. Dit type textiel wordt non-woven genoemd.

Naast het gebruik voor kleding, meubels of huishoudlinnen, worden textielen ook gebruikt voor wegen, spoorwegen (geotextielen), om terreinen te draineren of om planten te laten groeien (agrotextielen), en andere technische toepassingen. Bepaalde stoffen maken het ook mogelijk om te voldoen aan PBM-normen voor werkkleding zoals die bestemd voor hoge zichtbaarheid om te voldoen aan de norm EN ISO 20471.   

Stroomopwaarts van de vervaardiging maken de beroepen van de onderzoeks- en ontwikkelingsafdelingen het mogelijk om de steeds meer geavanceerde innovaties van textielmaterialen, mode, professionele kleding en diverse alternatieve toepassingen te conceptualiseren. Voor de serieproductie zijn de prototypisten, de productiecoördinatoren of de creatieve verantwoordelijken erop gericht om projecten van kledinglijnen te concretiseren.

Op het niveau van de productie worden de weefmachines beheerd door onderhoudstechnici. Het einde van het proces brengt de producten in handen van de kleurstofspecialisten en andere behandelingen die volgen op het weven. Alle afgewerkte producten en de confectiestappen worden ook geleid door kwaliteitscontroles in handen van toegewezen personeel.

De levenscyclus van dagelijkse kleding of professionele kleding omvat dus talrijke technieken en evenveel beroepen. al deze facetten van de textielcreatie maken het mogelijk om de essentiële behoeften van de moderne wereld te dekken, zowel professioneel als van het dagelijkse leven.