![]()
Przemysł tekstylny dotyczy wszystkich działań związanych z tkaninami, od koncepcji do komercjalizacji poprzez produkcję. Sektor ten obejmuje dużą różnorodność zawodów pokrywających cały łańcuch produkcji i przetwarzania surowców włóknistych. Poznajmy panel typów tkanin, ich zastosowań oraz technik i zawodów, które je kształtują.
Spis treści:
Materiały tekstylne można sklasyfikować według trzech kategorii.
Wyróżnia się przede wszystkim materiały naturalne pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego. Wśród tej klasy znajduje się wełna otrzymywana z runa i która występuje w kilku materiałach wysokiej jakości jak merino. Jedwab pochodzi z produktu jedwabników. Bawełna pochodzenia roślinnego to włókno łączące miękkość i komfort. Można również wymienić len wydobywany z włókien rośliny o tej samej nazwie.
W drugiej kategorii materiały sztuczne są projektowane z włóknami pochodzącymi z celulozy wydobytej z roślin. Można w niej rozróżnić między innymi wiskozę z celulozy drzewnej, modal, cupro lub octan celulozy.
W ostatniej klasie znajdują się materiały syntetyczne produkowane przez syntezę związków chemicznych pochodzących głównie z węglowodorów lub skrobi. Wśród rozpowszechnionych materiałów znajduje się poliester, poliamid, elastan lub akryl.
Tworzenie i zbieranie tych surowców stanowi pierwszy etap przed ich przekształceniem przez różne techniki tkania.
![]()
Na początku procesu produkcji, wcześniej wymienione surowce są przekształcane w nici. Różne metody to przędzenie, oplątanie, skręcanie czy też teksturowanie. Nici jednowymiarowe są następnie tkane lub dziane w celu uzyskania powierzchni tekstylnych dwuwymiarowych lub trójwymiarowych.
Uzyskane powierzchnie tekstylne są następnie uszlachetniane, najczęściej w celu nadania koloru lub szczególnych właściwości (jak na przykład powlekanie).
Alternatywna technika przetwarza włókna poprzez czesanie i łączenie ich warstwy termicznie lub za pomocą spoiwa klejącego. Ten typ tekstyliów nazywa się włókniną.
Oprócz użycia do ubrań, mebli czy bielizny domowej, tekstylia służą również do dróg, kolei (geotekstylia), do drenowania terenów lub do uprawy roślin (agrotekstylia), i innych zastosowań technicznych. Niektóre tkaniny pozwalają również na spełnienie norm ŚOI dla odzieży roboczej jak te przeznaczone do wysokiej widoczności w celu spełnienia normy EN ISO 20471.
Przed produkcją, zawody działów badań i rozwoju pozwalają na konceptualizację coraz bardziej zaawansowanych innowacji materiałów tekstylnych, mody, odzieży zawodowej i różnych alternatywnych zastosowań. Przed produkcją seryjną, prototypiści, koordynatorzy produkcji lub kierownicy tworzenia mają za zadanie skonkretyzować projekty linii odzieży.
Na poziomie produkcji, krosna są obsługiwane przez techników konserwacji. Koniec procesu przekazuje produkty w ręce kolorystów i innych obróbek, które następują po tkaniu. Wszystkie produkty gotowe i etapy konfeksjonowania są również kierowane przez kontrolę jakości w rękach wyznaczonego personelu.
![]()
Cykl życia ubrań codziennych lub strojów zawodowych obejmuje zatem liczne techniki i tyle samo zawodów. Wszystkie te aspekty tworzenia tekstyliów pozwalają na pokrycie podstawowych potrzeb współczesnego świata zarówno zawodowego jak i życia codziennego.