Ochrona prywatna: bezpieczeństwo transportu publicznego

Ponieważ podróże Francuzów samochodem zmniejszyły się o prawie 5% między 2010 a 2018 rokiem, te komunikacją publiczną wzrosły o 14%. W 2014 roku 63% Francuzów korzystało z autobusów, metra, tramwaju lub pociągu w codziennych podróżach. W 2019 roku było ich 73%.

We Francji najczęściej wykorzystywanym środkiem transportu publicznego jest autobus z 71%, który znacznie wyprzedza metro z 49%, następnie tramwaj z 44%, a potem RER i TER.

Nie należy mylić bezpieczeństwa z ochroną. Naruszenie bezpieczeństwa w transporcie publicznym definiuje się jako złośliwe działania motywowane zamierzoną intencją szkodzenia innym lub dobrom materialnym. Ochrona dotyczy natomiast zdarzeń mimowolnych, przypadkowych i naturalnych.

Spis treści:

• Niebezpieczeństwa w transporcie publicznym
• Zastosowane środki
• Pociąg, metro, tramwaj, autobus
• Samolot
• Statek

Liczne zagrożenia o różnych formach i kontekstach w zależności od środków transportu są obecne w transporcie publicznym. Ale to, co je wszystkie łączy, to narzucona odmienność. Rzeczywiście, pierwsze napięcia i dysharmonie powstają mimowolnie przez różnorodność społeczną, tworząc nieporozumienia i potencjalne konflikty.

Najczęstsze niebezpieczeństwa odczuwane przez użytkowników korzystających z transportu publicznego to: fizyczne nieobyczajności (śmieci, graffiti...) i społeczne (alkohol, narkotyki, żebractwo, kradzieże...), przepełnione lub puste środki transportu, szczególnie w nocy ze wszystkimi niebezpieczeństwami, które ona niesie, oraz agresje mniej lub bardziej gwałtowne wobec kobiet. Ostatnio rozwój automatycznych linii metra, których sterowanie odbywa się bez maszynisty, przyczynia się do wzmocnienia izolacji, ryzyka niebezpieczeństwa i niepokoju podróżnych. Tym bardziej od lockdownu, który spowodował znaczny spadek korzystania z transportu publicznego.

Według badań przeprowadzonych przez Krajowe Obserwatorium Przestępczości i Odpowiedzi Karnej, 45% użytkowników, a w szczególności 51% kobiet, już odczuło lub regularnie odczuwa brak bezpieczeństwa w transporcie publicznym.

Od podpisania planu Terytorialnej Strategii Bezpieczeństwa i Zapobiegania Przestępczości (SYSTRAL) dla sieci TCL (Transport Publiczny Lyonu) w 2014 roku, metropolia Rhône aktywnie walczy z niebezpieczeństwami w transporcie publicznym. Zastosowano środki techniczne, w tym 7700 kamer wideo ochrony, centra bezpieczeństwa PC dla wezwań alarmowych, GPS lokalizujący pojazdy transportu publicznego i wiele innych. Jeśli chodzi o środki ludzkie, TCL dysponuje licznymi agentami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo i ochronę ruchu.

W 2019 roku region Île-de-France również znacznie zainwestował w bezpieczeństwo swojego transportu publicznego obsługiwanego przez SNCF i RATP, aby uspokoić obawy użytkowników i personelu oraz zagwarantować lepsze warunki transportu i pracy.

Obecność ludzka została wzmocniona o każdej porze na całej sieci, w szczególności dzięki 40 zespołom detekcji kynologicznej przeszkolonym w celu reagowania na potencjalne zagrożenie (materiały wybuchowe, podejrzany przedmiot...).

Poprawa ruchu została również uwzględniona poprzez zwiększenie liczby personelu, w tym 5300 agentów mogących wezwać GSPR (Grupę Bezpieczeństwa Prezydentury Republiki) w przypadku podejrzanej sytuacji oraz innych, w cywilu, których misją jest walka z przemocą wobec kobiet.

Obecnie ochrona wideo jest uogólniona we wszystkich środkach transportu i każdy podróżny RATP lub SNCF może skontaktować się z jedynym numerem alarmowym 31 17 przez telefon lub przez SMS pod numerem 31 17 7 w razie potrzeby.

Bezpieczeństwo lotnicze definiuje się jako zestaw środków opracowanych w celu zapobiegania złośliwym działaniom (terroryzm) wymierzonym w statki powietrzne, ich pasażerów i członków załogi. Na przykład Stanowiska Kontroli Filtrującej (PIF) na lotniskach sprzyjają bezpieczeństwu. Podobnie, od 2017 roku uruchomiono numer telefonu alarmowego dla ratownictwa lotniczego (191).

Francuski system lotniczy jest solidny i oparty w szczególności na: działaniach nadzorczych (obchody, patrole, nadzór wideo...) stref lotniskowych czy też zdolności do zapobiegania ryzyku ataków zewnętrznych (pociski ziemia-powietrze, bezpośrednie strzały do statków powietrznych itp.) i łagodzenia ich skutków, a także środkach bezpieczeństwa w locie (zakaz wstępu do kokpitu, nadzór nad kabiną...).

Z dużą liczbą nieuzbrojonych cywilów na pokładzie, statki, a szczególnie wycieczkowce, są kuszącym celem (piractwo, ryzyko terrorystyczne...).

Ich bezpieczeństwo jest więc codziennym wyzwaniem. Na przykład, Międzynarodowy Kodeks Bezpieczeństwa Statków i Obiektów Portowych (kodeks ISPS) został wprowadzony po zamachach z 11 września 2001 roku. Wycieczkowce dysponują nadzorem wideo z rozpoznawaniem twarzy, a porty są również silnie kontrolowane. Statki mogą również wezwać interwencję wojskową w przypadku ataku.

Podsumowując, na poziomie bezpieczeństwa, samolot jest najbezpieczniejszym środkiem transportu publicznego, gdzie odnotowuje się najmniej wypadków i zgonów, dzięki licznym ulepszeniom technologicznym. Autobus zajmuje trzecie miejsce po pociągu.

Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, każde miasto posiadające sieć transportu publicznego codziennie i najlepiej jak może stara się ulepszyć swoje systemy przewidywania zagrożeń w celu zmniejszenia przestępstw i uspokojenia niepokojących uczuć, które mogą odczuwać użytkownicy lub pracujący tam personel.

Na naszym małym poziomie wszyscy możemy przyczynić się do przewidywania tych napięć między użytkownikami. Bądźmy cierpliwi, wyrozumiali, otwarci i uśmiechnięci, aby uczynić te przypadkowe spotkania codziennymi, wzbogacającymi i pozytywnymi doświadczeniami!