De AGEC-wet: Wat zijn de doelstellingen voor afvalvermindering?

De anti-verspillingswet voor een circulaire economie (AGEC) dateert van 11 februari 2020. Het wil evolueren naar een circulair model dat meer eco-verantwoordelijk is om zich te bevrijden van het huidige lineaire economische model ("maken, consumeren, weggooien"). Het circulaire model moet geïntegreerd worden over de gehele levenscyclus van een product: Ontwerp, consumptie en afvalbeheer. De AGEC-wet is dus van toepassing op alle grote productiedomeinen. Of het nu gaat om de bouw, de industrie, de voedingsindustrie, de medische sector, de horeca of andere, de meerderheid van de professionele sectoren moet de uitdagingen van de wet aangaan. Deze laatste stelt zich vijf grote doelstellingen: Het einde van wegwerpplastic, de informatie van consumenten, de actie tegen verspilling en voor solidair hergebruik, de strijd tegen geplande veroudering en de verbetering van productiemethoden.

  
Op vetsecurite.com vindt u vele producten aan de beste prijs onder de grootste merken. Kleding, accessoires, schoenen evenals eco-verantwoordelijke uitrusting zijn beschikbaar om u in staat te stellen uw beroep uit te oefenen in alle veiligheid en comfort. 

Inhoudsopgave:

• Naar het einde van wegwerpplastic

• Consumenten informeren

• Verspilling beperken en solidair hergebruik bevorderen

• Strijd tegen geplande veroudering

• Meer verantwoord produceren

De wet voorziet twee hoofddoelstellingen voor het einde van wegwerpplastic. Ten eerste, die om volledig te evolueren naar gerecycled plastic tegen 2025. De tweede doelstelling is om het einde van de verkoop van plastic verpakkingen voor eenmalig gebruik tegen 2040 te verzekeren. Dit plan voert geleidelijke verboden van plastic producten voor eenmalig gebruik door. Zoals dit al het geval is met het verbod op plastic rietjes sinds 1 januari 2021. Een andere factor die plastic voor eenmalig gebruik kan beperken is het aanmoedigen van bulkverkoop.

Voor meer duidelijkheid zijn verschillende logo's gecreëerd om de bevolking te helpen afval efficiënter te sorteren. Ze worden echter meestal verkeerd geïnterpreteerd. De AGEC-wet onderneemt dan een generalisatie van de signalering. De Triman draagt de betekenis dat een product dat dit merk draagt recyclebaar is en gesorteerd moet worden. Bovendien zullen de kleuren van vuilnisbakken onderscheiden worden volgens de soorten afval en gestandaardiseerd op nationale schaal.

Het principe van circulaire economie van de AGEC-wet bevestigt de maatregelen die zijn ingevoerd om voedselverspilling te beperken. De Garot-wetten van 2016 en EGALIM van 2018 zorgen bijvoorbeeld voor het verbod aan distributeurs om ongeschikt te maken van voedingsmiddelen die nog consumeerbaar zijn. Het bevestigt ook de verplichting voor instellingen en winkels van meer dan 400 m² om een donatie-overeenkomst te ondertekenen ten gunste van liefdadigheidsorganisaties om onverkochte goederen te herverdelen. De wet betreft ook niet-voedingsonverkochte goederen. Industrieën kunnen dus niet langer zich ontdoen van textiel, schoenen, huishoudelijke apparaten, cosmetische producten of hygiëneproducten die in nieuwe staat verkeren. Deze onverkochte goederen zullen (behalve uitzonderingen) bestemd zijn om overgedragen te worden aan verenigingen of gerecycled te worden. De verkoop van medicijnen per stuk, de bulkverkoop en het einde van het systematisch afdrukken van kassabonnen valt ook onder de wet om het gebruik van verpakkingen en papier te beperken.

Geplande veroudering is het principe om opzettelijk de levensduur van een product te verkorten om consumenten te dwingen dit regelmatig te vervangen door een nieuw artikel. Volgens een studie van ADEME worden slechts 40% van de defecten van elektrische of elektronische producten gerepareerd in Frankrijk. Dit maakt ze verouderd en dus tot afval, vaak omvangrijk. Het doel is dan om dit resultaat te verbeteren en de levensduur van alledaagse voorwerpen te verlengen. De wet beveelt sinds 2021 een reparatie-index aan. Deze laatste maakt het mogelijk om consumenten te informeren over de repareerbaarheid van een product volgens een score op 10 met 5 criteria. Het gaat om de documentatie verstrekt door de fabrikant, het gemak van demonteren en hermonteren van het product, het opzetten van een gebruiksteller, de beschikbaarheid van reserveonderdelen en hun kosten.

De laatste pijler van verantwoordelijkheid bevindt zich op het niveau van de productie zelf. Producenten zijn dus verplicht om de impact van hun producties te verminderen. Ze worden ook aangemoedigd om eco-design van producten te ontwikkelen en afvalbeheer te financieren. De circulaire economiewet rekent op de creatie van nieuwe REP-sectoren. Dit om voedselverpakkingen te controleren, de bouwmaterialen van de bouwsector, speelgoed, sport- en vrijetijdsartikelen, en klusartikelen, kauwgom, textiel en andere artikelen die plastic bevatten.

Het zijn dus deze grote assen die proberen te convergeren naar een circulair economisch model dat meer bewust is. Dit gaat van productie die plastic beperkt tot de strijd tegen verspilling, via de informatie van consumenten. De AGEC-wet is een eerste stap naar een meer eco-verantwoordelijke toekomst.