Rozpylanie i proszek: Jakie środki ostrożności wobec malowania?

Metody malowania przez rozpylanie lub proszkiem w sektorze przemysłu i budownictwa niosą ze sobą pewne zagrożenia. Zapobieganie im w zawodzie malarza odbywa się poprzez obowiązkowe noszenie środków ochrony indywidualnej zaprojektowanych do przeciwdziałania szkodliwym skutkom związanym z malowaniem.

Spis treści:

• Zagrożenia

• Ochrona dróg oddechowych

• Ochrona skóry

• Inne zabezpieczenia

W przypadku malowania profesjonalnego rozróżnia się dwie metody rozpylania powłok: malowanie mokre i powłokę proszkową.

Powłoka proszkowa, w przeciwieństwie do klasycznej farby mokrej, uwalnia jedynie minimum Lotnych Związków Organicznych (LZO). Te związki nie powinny być uwalniane w zamkniętych środowiskach, takich jak fabryki.

LZO stanowią zagrożenie dla zdrowia i mogą powodować poważne szkody w organizmie jak i w środowisku. Długotrwała ekspozycja na LZO odpowiada bowiem za choroby układu oddechowego, nowotwory i inne uszkodzenia układu nerwowego.

Ograniczone uwalnianie LZO przy powłokach proszkowych gwarantuje zatem czystsze i zdrowsze powietrze. Środowiska przemysłowe muszą jednak być wyposażone w systemy aspiracji i filtracji proszków. Ma to na celu usunięcie nadmiaru pyłów i odnowienie oczyszczonego powietrza w miejscu pracy.

Po aspiracji i filtracji nadmiar proszku może być ponownie zbierany za pomocą specjalnego sita, aby następnie być ponownie używany i ograniczyć marnotrawstwo.

Do nakładania farby za pomocą pistoleta noszenie maski filtrującej jest niezbędne. Sprzęt na twarz musi zakrywać nos, usta i podbródek. Maska przeciwpyłowa typu FFP2 lub FFP3, przeciwko pyłom lub dużym cząstkom, nadaje się do prac szlifowania. Te półmaski zakrywają nos i usta i są łatwe do noszenia, ale mają ograniczoną skuteczność do zaledwie kilku godzin. Nie należy ich zatem używać w obecności substancji szkodliwych lub toksycznych.