Wat zijn de officiële logo's en benamingen die de kwaliteit en herkomst van Franse voedingsproducten kunnen attesteren? Het nationaal instituut voor herkomst en kwaliteit (INAO) is de organisatie die belast is met het verzekeren van de erkenning van officiële identificatietekens van kwaliteit en herkomst van voedingsproducten. Deze producten zijn van agrovoedingsorde, landbouw of bosbouw en betreffen niet wijnen, sterke dranken en gearomatiseerde dranken. Vandaag schatten we rond de 10% het aandeel van Franse landbouwbedrijven die beschikken over minstens één productie onder BGA (Beschermde Geografische Aanduiding), Rood Label of AOC (Gecontroleerde Oorsprongsbenaming) / AOP (Beschermde Oorsprongsbenaming). Maar hoe functioneren deze verschillende voedingslabels?
Inhoudsopgave:

Onder de nationale kwaliteitstekens beloont het Rode Label producten waarvan de productie- of fabricagevoorwaarden een hoger kwaliteitsniveau bereiken dan andere gelijkaardige gecommercialiseerde producten. Het betreft voedingsmiddelen evenals landbouwproducten die niet-voedings en niet-getransformeerd zijn. Het kwaliteitsniveau wordt geëvalueerd ten opzichte van specifieke criteria die vastgelegd zijn in een specificatieblad gehomologeerd bij interministerieel besluit. Het Rode Label logo stelt de consument in staat om de geselecteerde producten gemakkelijk te herkennen. We tellen toch meer dan 400 Rode Labels die al gehomologeerd zijn.

De Certificering van Productconformiteit (CPC) maakt ook deel uit van de nationale voedingslabels beheerd door het ministerie van Landbouw. Het is herkenbaar aan het logo Gecertificeerd Product en garandeert de naleving van bepaalde zeer precieze kenmerken waardoor het betreffende product kan worden onderscheiden van andere standaardproducten. De lijst van certificeringen die zijn geregistreerd is raadpleegbaar op de website van het ministerie van Landbouw.

De 4 Europese kwaliteitstekens zijn:
Verbonden aan het begrip terroir, labelt de Gecontroleerde Oorsprongsbenaming (AOC) - of AOP in Europa - producten afkomstig uit de landbouw, of ze nu getransformeerd zijn of niet. Er wordt rekening gehouden met de methode van productie, de oorsprong van grondstoffen evenals de technieken van knowhow.
De Beschermde Geografische Aanduiding (BGA) berust op een minder veeleisend specificatieblad dan het AOC-label en betreft een goed gedefinieerd geografisch gebied. De ambachtelijke producten die ervan profiteren benadrukken hun herkomst in hun benaming. Dit is bijvoorbeeld het case van Marseille zeep, Bayonne ham of Limoges porselein.

De Gegarandeerde Traditionele Specialiteit (GTS) betreft uitsluitend voedingsmiddelen. De fabricage- en transformatiemethoden moeten traditioneel zijn om het voorouderlijke karakter van de gebruikte knowhow te benadrukken. Voorbeeld: mozzarella in Italië of bouchot mosselen in Frankrijk.

De Biologische landbouw moet gebaseerd zijn op niet-vervuilende processen en productiemethoden die respectvol zijn voor het milieu en het ecosysteem. Het gebruik van GMO's is verboden, evenals pesticiden en synthetische chemische meststoffen. Betreffende het dierenwelzijn worden ook fatsoenlijke fokomstandigheden vereist. Het doel is om een duurzaam beheersysteem voor de landbouw te vestigen via het behoud van natuurlijke milieus en hun biodiversiteit. Om het recht te krijgen om de term "bio" te gebruiken in de naam van een product, moet dit minstens 95% biologisch gecertificeerde landbouwingrediënten bevatten.

De waardevolle vermeldingen groeperen verschillende nationale of Europese benamingen die door de overheid worden gereguleerd en gecontroleerd door de DGCCRF (Directoraat-Generaal voor Concurrentie, Consumentenzaken en Fraudebestrijding).
Onder de bestaande waardevolle vermeldingen vinden we:
Hoewel deze labels en kwaliteitstekens geacht worden de garantie te zijn van voorbeeldige producten, hebben verschillende analyses gepubliceerd met name door Greenpeace Frankrijk en de UFC-Que Choisir de gelegenheid gehad om bepaalde gebreken in het vastgestelde systeem aan te kaarten. Deze onderzoeken tonen aan dat een niet te verwaarlozen deel van deze producten niet zou moeten profiteren van de officiële labelisaties en vragen om een herziening van de certificeringsvoorwaarden.