De luchtvaartuigen van de brandweer

De brandweerlieden voeren dagelijks vele missies uit. Zij moeten weten hoe ze zich moeten aanpassen, elk ervan heeft specifieke kenmerken. Om ze volledig te kunnen uitvoeren zijn verschillende uitrustingen onmisbaar en vereisen het gebruik van een voertuig in het bijzonder om te kunnen interveniëren onder de beste omstandigheden.
Daarom gaan we u de meest voorkomende luchtvaartuigen presenteren om wat meer te weten te komen over het dagelijks leven van de brandweerlieden.

Inhoudsopgave: 

• De Dragon helikopters van de civiele bescherming
• De bommenwerpersvliegtuigen
• De canadair
• De dash
• De tracker
• De luchtverkenningswijzen
• De beechcraft
• De drones

 

 

 

De Dragon helikopters, model EC145 van de civiele bescherming staan ter beschikking van de brandweerlieden, maar ook van de SAMU, de politie of nog de rijkswacht. Ze worden hoofdzakelijk gebruikt om noodhulpmissies en reddingsoperaties uit te voeren.

Er zijn er een dertigtal in Frankrijk die al meer dan 60 jaar interveniëren. Ze kunnen 245 km/u bereiken, wat hen zeer snel inzetbaar maakt bij behoefte. De bemanning bestaat uit een piloot en een operator-monteur. De cabine kan vervolgens verschillende professionals onderbrengen afhankelijk van de uit te voeren interventie.

Hoewel de Dragon helikopters van de Civiele bescherming gewijd zijn aan het verlenen van hulp aan personen, kunnen ze technische assistentiemissies, politie- of verkenningsmissies bij bosbranden vervullen.

 

 

De bommenwerpersvliegtuigen worden hoofdzakelijk ingezet voor preventiemissies, verkenning en blussing van bosbranden. Ze interveniëren in coördinatie met de brandweerlieden die op de grond zijn ingezet.

Om effectiever te zijn tijdens het lossen wordt een product toegevoegd aan de tanks om de verspreiding van het vuur sneller te stoppen: de vertrager.

Het is een vloeibaar concentraat dat wordt toegevoegd aan een grotendeels meerderheid van water, gewoonlijk 20% product voor 80% water. De vertrager is onschadelijk voor de mens, fauna en flora, maar blijft toch irriterend. Dit product is rood van kleur, waardoor de brandweerlieden in één oogopslag de zones kunnen herkennen die deze beschermende vernis al hebben ontvangen en, in contrast, die waarop de vloeistof nog niet is gestort. Bovendien maakt het mogelijk de ontvlambaarheid te verminderen door het vuur fysiek te blokkeren, of door een chemische reactie te veroorzaken die het stopt. 

Als dit product niet wordt blootgesteld aan vuur, behoudt het zijn eigenschappen zelfs als het water dat 80 tot 90% van het gestorte product vormt is verdampt. Zijn eigenschappen degraderen daarna geleidelijk afhankelijk van zijn blootstelling aan wind en regen.

We vinden drie hoofdbommenwerpers, zoals de canadair, de dash en de tracker die we hieronder zullen presenteren.

 

 

 

De Canadair is de grootste waterbommenwerper van de Franse civiele bescherming en heeft tanks die meer dan 6.000 liter water kunnen bevatten. Het kan bevoorraden tijdens de vlucht, wat een kostbare tijdwinst betekent ten opzichte van andere vliegtuigen die gedwongen zijn terug te keren naar hun vliegbasis om zich te herbevoorraden. Om zijn tanks te herladen landt de canadair op het water en kan daarna weer opstijgen om zich naar de interventieplaats te begeven. Om deze herbevoorrading, of scooping, uit te voeren moet het het oppervlak van een waterlichaam raken, dat een meer, rivier of zee kan zijn, over een lengte van ongeveer 1.500 meter gedurende een duur van gemiddeld 12 seconden.

 

 

 

De Dash 8 Q400 is oorspronkelijk bestemd voor het vervoer van passagiers of uitrusting. Het heeft een tank van 10.000 liter, ofwel 4 ton meer dan de Canadair. Het biedt een hoge snelheid van 685 km/u voor een autonomie van 2040 km wanneer het geladen is. Het wordt gebruikt om vegetatiebranden te bestrijden. Het is een civiel korte-afstandsvliegtuig, ontwikkeld in het begin van de jaren 1980 dat 64 personen kan vervoeren.

 

 

 

De Tracker is oorspronkelijk een militair vliegtuig, omgebouwd tot waterbommenwerper in de jaren 1970. Het wordt gebruikt voor bewakingsmissies en eerste interventies dankzij zijn snelheid die 400 km/u kan bereiken. Deze vliegtuigen kunnen drie ton water vervoeren om de verspreiding van het vuur te vertragen.

 

 

 

 

De Beechcraft 200 super king air is een verbindings- en verkenningsvliegtuig. Het verzorgt de coördinatie in de vlucht van luchtoperaties evenals onderzoeks- en bewakingsmissies van hoog risico gebieden en het kan ook professionals vervoeren naar moeilijk bereikbare gebieden.

De rol van de Beechcraft is het opstellen van een situatierapport en het bepalen van de benodigde grond- en luchtmiddelen. Het positioneert zich in een baan in de interventiezone om een maximum aan informatie te geven aan de brandweerlieden. Af en toe kan het gebeuren dat het betreffende vliegtuig in het vuur duikt om een bepaald punt te verifiëren.

De baan vindt gewoonlijk plaats rond 5000 voet ofwel 1500 meter boven de grond. Een dergelijke hoogte maakt het mogelijk om een overzicht te krijgen en vooral om te voorkomen dat de Beechcraft conflicteert met de waterbommenwerpers.

 

 

 

De drones kunnen uitgerust zijn met radars en camera's, die het mogelijk maken om operaties te oriënteren en te visualiseren of een redder te begeleiden. Ze hebben vele mogelijkheden zoals het opsporen van een eventuele hervatting van brand in het bos, het zoeken naar een slachtoffer in een gevaarlijk of aquatisch milieu, evolueren in een toxische omgeving, verkenning doen bij een ongeval op de openbare weg of bij stedelijk geweld.
Om een drone te besturen moet je houder zijn van een vliegbrevet dat je moet behalen in een van de examencentra van de DGAC (Directoraat-Generaal van de Burgerluchtvaart).