Le 22 avril 2022

Etykiety żywnościowe: Jak je rozszyfrować?

Jakie są oficjalne logo i nazwy pozwalające poświadczyć jakość i pochodzenie francuskich produktów żywnościowych? Narodowy instytut pochodzenia i jakości (INAO) jest organem odpowiedzialnym za zapewnienie uznania oficjalnych znaków identyfikacyjnych jakości i pochodzenia produktów żywnościowych. Te produkty mają charakter spożywczy, rolniczy lub leśny i nie dotyczą win, alkoholi i napojów aromatyzowanych. Dziś szacuje się na około 10% proporcję francuskich gospodarstw rolnych, które dysponują co najmniej jedną produkcją pod IGP (Chronione Oznaczenie Geograficzne), Label rouge lub AOC (Kontrolowane Oznaczenie Pochodzenia) / AOP (Chronione Oznaczenie Pochodzenia). Ale jak działają te różne etykiety żywnościowe?

Spis treści:

Krajowe etykiety żywnościowe
4 europejskie znaki jakości
Oznaczenia waloryzujące

Krajowe etykiety żywnościowe

Wśród krajowych oznaczeń jakości, Label Rouge nagradza produkty, których warunki produkcji lub wytwarzania osiągają wyższy poziom jakości niż inne podobne produkty sprzedawane. Dotyczy artykułów spożywczych oraz produktów rolniczych niespożywczych i nieprzetworzonych. Poziom jakości jest oceniany w odniesieniu do specyficznych kryteriów, które są ustalone w specyfikacji zatwierdzonej rozporządzeniem międzyresortowym. Logo Label Rouge pozwala konsumentowi łatwo rozpoznać wybrane produkty. Liczy się już ponad 400 zatwierdzone Labels Rouges.

Certyfikacja Zgodności Produktów (CCP) należy również do krajowych etykiet żywnościowych zarządzanych przez Ministerstwo Rolnictwa. Jest rozpoznawalna po logo Produkt Certyfikowany i gwarantuje przestrzeganie pewnych precyzyjnych charakterystyk pozwalających odróżnić dany produkt od innych produktów standardowych. Lista certyfikacji zarejestrowanych jest dostępna na stronie Ministerstwa Rolnictwa.

4 europejskie znaki jakości

4 europejskie znaki jakości to:

Kontrolowane Oznaczenie Pochodzenia/Chronione (AOC/AOP)
Chronione Oznaczenie Geograficzne (IGP)
Gwarantowana Tradycyjna Specjalność (STG)
Rolnictwo ekologiczne

Związane z pojęciem terroir, Kontrolowane Oznaczenie Pochodzenia (AOC) - lub AOP w Europie - oznacza produkty pochodzące z rolnictwa, czy są przetworzone, czy nie. Brane są pod uwagę metoda produkcji, pochodzenie surowców oraz techniki know-how.

Chronione Oznaczenie Geograficzne (IGP) opiera się na mniej wymagającej specyfikacji niż etykieta AOC i dotyczy dobrze określonego obszaru geograficznego. Produkty rzemieślnicze, które z niej korzystają, podkreślają swoje pochodzenie w swojej nazwie. Tak jest na przykład z mydłem marsylskim, szynką bayońską czy porcelaną z Limoges.

Gwarantowana Tradycyjna Specjalność (STG) dotyczy wyłącznie artykułów spożywczych. Metody wytwarzania i przetwarzania muszą być tradycyjne w celu podkreślenia ancestralnego charakteru używanego know-how. Przykład: mozzarella we Włoszech lub małże bouchot we Francji.

Rolnictwo ekologiczne musi opierać się na procesach niezanieczyszczających środowisko i sposobach produkcji szanujących środowisko i ekosystem. Użycie GMO jest zabronione, podobnie jak pestycydy i syntetyczne nawozy chemiczne. Jeśli chodzi o dobro zwierząt, wymagane są również przyzwoite warunki hodowli. Celem jest ustanowienie systemu zrównoważonego zarządzania rolnictwem poprzez zachowanie środowisk naturalnych i jego różnorodności biologicznej. Aby uzyskać prawo do używania terminu "bio" w nazwie produktu, musi on zawierać co najmniej 95% składników rolniczych certyfikowanych jako ekologiczne.

Oznaczenia waloryzujące

Oznaczenia waloryzujące grupują kilka krajowych lub europejskich nazw regulowanych przez władze publiczne i kontrolowanych przez DGCCRF (Główna Dyrekcja ds. Konkurencji, Konsumpcji i Zwalczania Oszustw).

Wśród istniejących oznaczeń waloryzujących znajdują się:

Produkty "gospodarskie" (lub "produkty z gospodarstwa") które wymagają istnienia zintegrowanego obiegu w gospodarstwie i tradycyjnych metod produkcji.
Produkty "górskie" które są równie regulowane.
Produkty "pochodzące z gospodarstwa o wysokiej wartości środowiskowej" które zależą od przestrzegania pomocy WPR (Wspólna Polityka Rolna), certyfikacji środowiskowej gospodarstwa i HVE (Wysoka Wartość Środowiskowa).
Produkty "krajowe" związane z produktami pochodzącymi z departamentów i regionów zamorskich z wyjątkiem Polinezji Francuskiej i Nowej Kaledonii.

Chociaż te etykiety i znaki jakości mają być gwarancją produktów wzorcowych, kilka analiz opublikowanych szczególnie przez Greenpeace France i UFC-Que Choisir miało okazję wskazać pewne luki w ustanowionym systemie. Te dochodzenia pokazują, że niemała część tych produktów nie powinna korzystać z oficjalnych oznakowania i domagają się rewizji warunków certyfikacji.

Powrót

Produkty powiązane