Powrót do źródeł salutu wojskowego

Pierwotnie salut wojskowy jest znakiem pokoju i grzeczności, nabierając bardziej uroczystego charakteru na przestrzeni wieków, aby stać się dziś znakiem wierności i braterstwa. Istnieje tyle salutów wojskowych, ile armii na świecie, ale ich pochodzenie jest wspólne dla wszystkich żołnierzy.

Spis treści:

• Historia salutu wojskowego
• Jak salutować żołnierza?
• Salut wojskowy poza granicami...

Historia salutu wojskowego sięga starożytności, kiedy dwaj wojownicy się spotykali, wymieniali znak prawą ręką (z otwartą dłonią), aby wskazać, że nie są uzbrojeni. Ten znak pokoju świadczył o ich dobrych intencjach wobec siebie.

Ale znaczenie salutu wojskowego nabierze pełnego sensu w średniowieczu, stając się wówczas gestem szacunku i grzeczności. Kiedy dwaj jeźdźcy starli się w pojedynku, było zwyczajem, że każdy odkrywał swoją twarz przed walką, aby pozdrowić przeciwnika. Ten salut wyrażał się gestem prawej ręki podniesionej do hełmów, aby podnieść przyłbicę swoich kasków.

W XVII wieku, kiedy dwaj żołnierze się mijali, podnosili prawą rękę ku niebu, rozchylając trzy palce, nawiązując do trzech osób Trójcy Świętej. Z czasem ten gest, stawszy się wspólny dla wszystkich żołnierzy, ewoluował: ręka zatrzymywała się na wysokości nakrycia głowy (beretu, hełmu...), będąc wówczas znakiem wzajemnej wierności i braterstwa.

Według książki piechoty armii francuskiej z 1916 roku, salut wojskowy wykonuje się w następujący sposób:

„Podnieść otwartą prawą rękę do prawej strony nakrycia głowy, rękę w przedłużeniu przedramienia, palce wyprostowane i złączone, kciuk połączony z pozostałymi palcami lub lekko odchylony. Dłoń do przodu, ramię w przybliżeniu poziomo i w linii ramion. Postawa salutu jest przyjmowana żywym i zdecydowanym gestem, patrząc na osobę, którą się salutuje. Po zakończeniu salutu prawa ręka jest żywo odsuwana do szeregu.

Każdy żołnierz mijający przełożonego salutuje go, gdy znajduje się w odległości sześciu kroków i zachowuje postawę salutu, dopóki go nie minie. Jeśli mija przełożonego, salutuje go, dochodząc do jego wysokości i zachowuje postawę salutu, dopóki nie minie go o dwa kroki. Jeśli jest uzbrojony, prezentuje broń, odwracając głowę w stronę przełożonego. [...]

Ale ten bardzo uregulowany salut wojskowy jest właściwy armii francuskiej. Co do reszty świata, każda armia ma teraz swój własny salut wojskowy.

Wielka Brytania i Francja dzielą ten sam salut wojskowy w przeciwieństwie do reszty świata. Ponadto można by pomyśleć, że Stany Zjednoczone i Kanada wykonują salut wojskowy podobny do francuskiego, ale nie jest identyczny.

Salut wykonuje się w ten sam sposób, ale dłoń jest obrócona do wewnątrz (poziomo). Ten salut wojskowy miałby pochodzenie z tradycji morskiej: członkowie załogi, często mając brudne ręce, odwracali dłonie, aby nie pokazywać ich oficerom.

Każdy salut wojskowy ma swoje własne subtelności, ale tylko armia polska zachowała salut przodków trzema palcami. Nawet jeśli ostatecznie salut wojskowy pozostaje przede wszystkim gestem grzeczności...

Jesteś żołnierzem? Znajdź tysiące artykułów największych marek w najlepszych cenach w naszym sklepie internetowym vetsecurite.com: mundur wojskowy, buty wojskowe, wyposażenie wojskowe, sprzęt lub plecak wojskowy.